Günümüzde birçok çocuk arkadaşlarının eksikleri ile dalga geçiyor, lakaplar takıyor, alay ediyor. Bunun temelinde kendi ile barışık olamamak duygusu yatıyor. Peki, çocukları nasıl kendileri ile barışık hale getirebiliriz? Prof. Dr. Eyüp Sabri Ercan’a sorduk.
Çocuklar neden kendi eksikleri ile dalga geçilmesinden hoşlanmıyor, ama başka çocuklarla dalga geçmekten de vazgeçmiyor?
Kendisi ile barışık olmak konusunda çocukluk çağı çok önemlidir. Bu konuda, anne babaların kendi kafalarında tasarladığı çocuk modeline göre değil de, çocuğu her hali ile kabul etmiş ve onu öyle sevmiş ailelerin çocukları kendisi ile daha barışık oluyor. Sadece kendisi olduğu için değerli olduğunu ve kabul gördüğünü benliğinde tamamıyla hisseden çocuk, sürekli olarak kendi değerini sınama ihtiyacı duymaz. Kendisini değerli hissetmek için kanıtlar aramak zorunda kalmaz. Arkadaşlarının eksiklerini, zayıf yönlerini bulmaya çalışıp onlarla acımasızca alay etmez. Sınıftaki çocuklar içerisinde yeni moda ayakkabıyı giymenin veya en pahalı telefona sahip olmanın onun değerini artırmayacağını bilir. Hiçbir şeyin onun kendisi olduğu için değerli olduğu gerçeğini değiştirmeyeceğini bilir. Ailesinde yeterince kabul gördüğü için maddi değerlerin getirebileceği ilginin peşinden şuursuzca koşmaz. Anne babanın onu kimseyle kıyaslayıp bu karşılaştırmanın sonucunda ona değer vermediğini bildiğinden okulda başarılı olmayı veya spor ve benzeri alanlardaki performansını artırmayı kendi gelişimi için arzular. Kendi notundan önce ailesinin ona hedef gösterdiği çocuğun notlarını öğrenme gereksinimi duymaz. Onun için hedef, çevresindeki arkadaşlarının başarılarıyla rekabet etmek değil, yapabileceğinin en iyisini yapabilmektir. İşte formül budur!
Yani çocuğun tavrından çok, ailenin tavrı önemli…
Evet, çocuğumuzu olumlu ve olumsuz özellikleriyle kabullenmektir. Öncelikle her ebeveyn, çocuğunun başarabileceği, gerçekçi hedefler koymalı. Olması gereken ya da ailenin beklentileriyle çocuğun yeteneklerinin her zaman aynı olamayacağı unutulmamalı. Çocuğun yeteneklerinin çok üstünde beklentilerde bulunmak ve bu konuda ısrarcı olmak, çocuğun özgüvenini derinden zedeler. Özgüveni gelişen çocuk, kendisini de her hali ile kabul etmeye başlar. Aileler, çocuklarının özgürlüğünü ve girişimciliğini desteklemeli. Çocuk utandırılmamalı, yüreklendirmeli.
